بزرگداشت "ثمين باغچهبان" عصر آخرين شنبهي ارديبهشت در تالار وحدت برگزار شد

بزرگداشت اين آهنگساز و مؤلف ازسوي خانهي موسيقي تدارك ديده شده و با سخنراني دوستان و اهالي موسيقي و اجراي قطعههاي از آهنگهاي او همراه بود.
اين مراسم با سخنراني محمد سرير - رييس هيات مديرهي خانه موسيقي - آغاز و تصاوير کوتاهي از زندگي و آثار اين هنرمند پخش شد.
سرير در خلال گفتههايش كه از ثمين باغچهبان ميگفت، عنوان كرد كه براي دور آينده، از هيات مديرهي خانه موسيقي کنارهگيري ميكند چراكه ميخواهد به کارهاي شخصياش برسد.
پرويز كلانتري - هنرمند تصويرگر و نقاش - هم از آشنايي و خاطراتش با ثمين باغچهبان گفت؛ از روزهايي كه تصويرگري كتابهاي او را كرده است. از قلم و نوشتارهاي اين مولف صاحب سبك ياد كرد و با اشاره به نمونه و مصداقهايي، از طنز، تمثيل و كنايههاي ايراني و معماري مينيماليستي در آثار اين نويسنده و آهنگساز و آثاري كه با تخيل زلال كودكانه آميخته است، سخن بهميان آورد.
سپس كاوه باغچهبان كه در حال حاضر مدرس موسيقي دانشگاه هنر استانبول در تركيه است، پدرش را نمونه شجاعت، آزادگي، فروتني، مهرباني و صراحت معرفي كرد كه بهزعم او در کنار مادرش کامل ميشدند.
اين آهنگساز ابراز كرد ثمين باغچهبان هرگز براي آنکه صرفا موسيقياي ساخته شود قطعهاي را نميساخت، همانطور که براي آنکه صرفا حرفي زده باشد، حرفي نميزد. آثارش برگرفته از فرهنگ شرق و روح حماسي در آنها همواره جاري بودند.
كاوه باغچهبان از عشق پدر به آيين باستاني نوروز و چهارشنبه سوري ياد كرد و آخرين چهارشنبهاي كه هرگز به آخر نرسيد.
در اين مراسم گروه موسيقي پارس بهسرپرستي ناصر نظر و گروه موسيقي زهي پارسيان به سرپرستي مازيار ظهير الديني به اجراي برنامه پرداختند.
عروسك جون، ترن قشنگ من، گنجشك برف و باران و... از جمله قطعههاي اجرا شده بودند. قطعات شليل - خورشيد- و آتيش بارونه - ويرانه - با آهنگسازي باغچهبان و قطعه ايرا - هوا هم اجرا شدند.
ثمين باغچهبان - آهنگساز، مترجم، نويسنده و شاعر و فرزند جبار باغچهبان -، 29 اسفندماه 86 در سن 82 سالگي از دنيا رفت.
ثمين باغچهبان در تهران به دنيا آمده بود و پدرش جبار باغچهبان، بنيانگذار آموزشگاه ناشنوايان در ايران بود. ثمين پس از پايان تحصيلاتش در هنرستان عالي موسيقي در تهران، به ترکيه رفت و تحصيلات خودش را در رشتهي آهنگسازي در کنسرواتور دولتي آنکارا به پايان برد.
در سال 1329 به ايران برگشت و ضمن سالها تدريس در هنرستان، آثار مختلفي ساخت. به ويژه با الهام از موسيقي ملي و محلي ايران که بخشي از اين آثار، با ارکستر سمفونيک تهران و ارکسترهاي ديگر در ايران اجرا شدهاند.
ثمين باغچهبان تلاش ميکرد تجربيات خودش را از موسيقي کلاسيک، با ميراث موسيقايي کشور خودش بياميزد. سوييت بوميوار که شنوندهي يکي از همين آثار است.
گفته ميشود، يکي از معروفترين آثار ثمين باغچهبان "زال و رودابه" نام داشت که در جشن گشايش تالار رودکي يا "وحدت" فعلي در تهران، در سال 1346 با ارکستر سمفونيک تهران، بهرهبري حشمت سنجري و گروه آواز جمعي اپراي تهران، به رهبري همسر ثمين، اِولين باغچهبان اجرا شد.
ثمين باغچهبان کوششهاي زيادي را هم در جهت جمعآوري آهنگهاي محلي انجام داد و از بخشي از آنها در کارهاي آهنگسازياش هم استفاده کرد، از جمله قطعهي "شعله" که با الهام از يک ترانهي محلي بختياري ساخته شده است.
ثمين باغچهبان مدت کوتاهي بعد از انقلاب به ترکيه مهاجرت کرد و همراه با همسرش تا پايان عمر در استامبول زندگي ميکرد. فعاليت جدي ديگري در زمينهي موسيقي انجام نداد، ولي چندسال پيش خاطراتش را در تهران بهصورت کتابي منتشر کرد.
بخشي از آثار ثمين باغچهبان به رهبري منوچهر صهايي در سالهاي اخير با ارکستر فيلارمونيک پلورديو در بلغارستان ضبط و بهصورت سيدي در ايران و اروپا منتشر شده است.
يکي ديگر از آثار او آلبومي است به اسم "رنگين کمون" که با همکاري نوازندگان ارکستر سمفونيک راديو وين به رهبري توماس کريستين داويد اجرا شد. قطعاتي براي کودکان؛ يکي از قطعات اين آلبوم "نوروز تو راهه" نام داشت.
|
+| نوشته شده توسط
طاهره رجائی در پنجشنبه سیزدهم تیر 1387
|